چگونه با تنظیم عناصر غذایی، باردهی گوجهفرنگی را چند برابر کنیم؟
آنچه در این مطلب می خوانید
زرد شدن برگها ، ریزش گلها یا پوسیدگی گلگاه گوجه فرنگی، زبان پنهان گیاه شما برای اعلام گرسنگی است! در این مقاله، علائم دقیق کمبود عناصر غذایی را بررسی میکنیم تا با یک برنامه کودی اصولی، تناژ و کیفیت محصول خود را نجات دهید.
نقش و علائم کمبود عناصر غذایی در گیاه گوجه فرنگی
کمبود ازت (N) در گوجه فرنگی

کاهش ازت، میزان جیبرلین و اکسین را کاهش میدهد. همچنین، مقدار بازدارندههای رشد را افزایش میدهد. در نتیجه، رشد اندامهای هوایی متوقف میشود و برگهای پیر بهتدریج زرد میشوند. کمبود ازت در دمای بالا میتواند باعث ریزش تعداد زیادی از گلها شود. مصرف زیاد ازت نیز اندازه، رنگ، مزه و درصد مواد جامد میوه را کاهش میدهد. به طور کلی ازت زیاد موجب کاهش مقاومت گیاه نسبت به بیماری ها می شود.
کمبود فسفر (P) در گوجه فرنگی

وجود فسفر کافی در محیط ریشه سبب توسعه سریع آن و استفاده بهتر گیاه از آب و دیگر مواد غذایی ضروری گیاه می شود. فسفر به همراه ازت و پتاسیم رنگ پوست و گوشت میوه، میزان ویتامین C و سفتی میوه را بهبود و بلوغ را تسریع می بخشد. در صورت کمبود فسفر، رنگ برگ به سبز تیره گراییده و رگبرگ ها و دمبرگ های فوقانی بوته ( برگ های جوان ) ارغوانی رنگ می شوند.
کمبود پتاسیم (k) در گوجه فرنگی

کمبود پتاسیم در گوجهفرنگی ابتدا به شکل کلروز بین رگبرگی ظاهر میشود. با تشدید کمبود، نقاط نکروزه و حالت سوختگی در حاشیه برگها ایجاد میشود. تغذیه ناکافی پتاسیم همچنین میتواند روند رسیدن میوه را مختل کند. افزایش مصرف پتاسیم، بدشکلی و ناهماهنگی رنگ میوه را کاهش میدهد. پتاسیم میزان کاروتنوئید و لیکوپن را افزایش میدهد و مقدار کلروفیل را کاهش میدهد. این عنصر همچنین در متابولیسم اسیدهای میوه نقش مهمی دارد.
در مجموع کل مواد جامد، قندها، اسیدها، کاروتن، لیکوپن و خاصیت انباری در میوه های گوجه فرنگی که از تغذیه پتاسیم بهره مند بوده باشد بیشتر است. ریزش میوه قبل از بلوغ نیز در گیاهانی که دچار کمبود پتاسیم هستند بیشتر است. پتاسیم علاوه بر افزایش تولید و بهبود کیفیت ( بازار پسندی)، سبب افزایش مقاومت گیاهان از جمله گوجه فرنگی در برابر شوری، کم آبی، انواع تنش ها، آفات و بیماری ها نیز گشته و بازیافت آب و کود را نیز افزایش می دهد.
کمبود کلسیم (Ca) در گوجه فرنگی

از اولین علائم کمبود کلسیم بروز عارضه پوسیدگی گلگاه در میوه های گوجه فرنگی است و در نوک برگ های گوجه فرنگی لکه های قهوه ای یا سیاه در اثر کمبود کلسیم ظاهر می گردد.
کمبود منیزیم (Mg) در گوجه فرنگی

کمبود منیزیم در گوجه فرنگی با ایجاد لکه های کلروز بین رگبرگی در برگ های مسن مشاهده می شود. که به سمت برگ های جوان توسعه می یابد. در صورت شدت کمبود نقاط نکروزه شده و رگه های لکه دار در حاشیه برگ ها پدیدار می شود..
کمبود گوگرد (S) در گوجه فرنگی

علائم کمبود گوگرد شباهت زیادی به کمبود ازت دارد و میتواند باعث زرد شدن برگها و کاهش رشد گیاه شود. با این حال، ساقههای گیاه معمولاً لاغر، سفت و چوبی میشوند. به قسمتی که بر طولشان افزوده می شود اما از لحاظ قطر و ضخامت نازک باقی می مانند.
کمبود آهن (Fe) در گوجه فرنگی

کمبود آهن معمولاً با کلروز بین رگبرگی در برگهای جوان آغاز میشود. با افزایش شدت کمبود، بخش بیشتری از پهنک برگ زرد میشود.در شرایط کمبود شدید، برگهای جدید ممکن است به رنگ سفید درآیند و لکههای نکروتیک نیز روی آنها شکل بگیرد.
کمبود منگنز (Mn) در گوجه فرنگی

کمبود منگنز مانند کمبود آهن با کلروز بین رگبرگی شروع می شود اما یک علامت تمایز آن با کمبود آهن عدم رشد کامل جوانه ها و پژمردگی و زرد شدن آن ها و همچنین بروز حالت نکروتیک در بافت بین رگبرگ ها است.
علائم کمبود روی (Zn) در گوجه فرنگی

علائم کمبود روی در بوته گوجه فرنگی شبیه علائم کمبود آهن بوده و در برگ های کوچک گوجه فرنگی قابل رویت می باشد.
کمبود بور(B) در گوجه فرنگی

علائم کمبود بر ابتدا شامل کلروز و سپس بروز لکه های قهوه ای در برگ های نوک بوته بوده و مشابه علائم کمبود کلسیم این نقاط به تدریج خشک و زایل می گردند. ساقه شکاف خورده و بر روی میوه نیز شکاف های ریزی قابل مشاهده است.
مس (Cu)

کمبود مس معمولاً به شکل لکههای زرد و قهوهای روی برگها ظاهر میشود.
مولیبدن (Mo)

کمبود مولیبدن باعث ایجاد نقاط کلروتیک بین رگبرگها میشود. در این شرایط، برگها معمولاً حالت فنجانی یا پیچیده پیدا میکنند.با شدیدتر شدن کمبود، علائم کلروز به قسمتهای پایینتر بوته گوجهفرنگی نیز گسترش پیدا میکند.
